Najważniejsze: Plik z Affinity przygotuj według specyfikacji drukarni: ustaw format i spady, zarządzaj kolorami, skontroluj zasoby oraz eksport PDF. Preset jest punktem wyjścia — jego nazwa nie zastępuje sprawdzenia wszystkich opcji.
Poradnik z serii „Przygotowanie pliku do druku”. Stan dokumentacji: 14 października 2026 r. Nazwy opcji mogą różnić się między wersjami programu. Grafiki w tym wpisie, także zdjęcie otwierające, są ilustracjami wygenerowanymi z użyciem AI.
1. Dobierz dokument i sprawdź wersję aplikacji
Ekosystem Affinity obejmuje narzędzia wektorowe, rastrowe i do składu. Bieżąca dokumentacja opisuje m.in. Vector Studio i Layout Studio; w starszych aplikacjach Designer, Photo i Publisher 2 rozmieszczenie poleceń bywa inne. Poniżej opisujemy etapy przygotowania, a nie identyczną ścieżkę kliknięć dla wszystkich wydań.
Logo przygotuj jako uporządkowane wektory, zdjęcia jako dobrej jakości raster, a publikację wielostronicową w narzędziu do składu. Ustal rozmiar po obcięciu, orientację, liczbę stron i oprawę. Ustawienia dokumentu powinny odpowiadać produktowi, a nie przypadkowemu szablonowi.
Dokumentacja pozwala zdefiniować spady poszczególnych krawędzi i sposób umieszczania zasobów. Wybór powiązanych plików ułatwia aktualizacje, ale wymaga pilnowania ich dostępności. Osadzenie zmienia sposób przechowywania danych, nie poprawia jakości zdjęcia.
2. Profil ICC i świadoma konwersja
Wybierz przestrzeń i profil wskazane dla danego zlecenia. Nie istnieje jeden profil CMYK odpowiedni dla wszystkich papierów i maszyn. Przy druku fotograficznym lub określonym workflow wykonawca może oczekiwać profilowanego RGB.
Affinity rozróżnia przypisanie profilu i konwersję. Przypisanie zmienia interpretację zachowanych wartości, a konwersja może zmienić wartości w celu odwzorowania koloru w nowej przestrzeni. Nie zamieniaj tych operacji i zachowaj wersję źródłową.
Soft proof jest symulacją, nie gotowym efektem do utrwalenia w projekcie. Jeśli stosujesz korektę Soft Proof do podglądu, przed eksportem produkcyjnym wyłącz ją, aby nie zapisać symulacji jako części grafiki. Porównuj wynik na właściwie przygotowanym monitorze; ważne zlecenie może wymagać fizycznej próby.
3. Tekst, obrazy i kanały techniczne
Skontroluj brakujące fonty, polskie znaki, przepełnione ramki i aktualność zasobów. Oceń obrazy w rozmiarze użytym w publikacji. Powiększenie niskiej jakości miniatury nie staje się bezpieczne tylko dlatego, że dokument ma wysokie ustawienie DPI.
Tekst zamieniaj na krzywe w kopii, jeśli jest to wymagane. W innych przypadkach właściwe może być osadzenie fontów w PDF, zgodnie z licencją. Sprawdź wynik po ponownym otwarciu eksportu.
Kolory dodatkowe, biel, lakier i kontury cięcia traktuj jako elementy uzgodnionego procesu. Nazwy, nadrukowanie i sposób przekazania muszą odpowiadać instrukcji wykonawcy. Projekt na karton, folię transparentną i papier może wymagać różnych wersji, mimo wspólnego motywu graficznego.
4. PDF do druku: sprawdzaj opcje presetu
Affinity udostępnia różne presety, w tym warianty PDF/X. Nie są równoważne: różnią się obsługą koloru, przezroczystości i elementów dokumentu. Wybierz standard akceptowany przez odbiorcę.
Szczególnie sprawdź włączenie spadu. W tabeli producenta nie wszystkie presety profesjonalne uwzględniają go domyślnie. Zaznaczenie spadu w eksporcie nie pomoże, jeśli wcześniej nie ustawiono go w dokumencie lub tło nie sięga do granicy.
Przejrzyj rasteryzację, kompresję obrazów, przestrzeń i profil wyjściowy, zachowanie kolorów dodatkowych, fonty i overprint. Nie zmieniaj wszystkich ustawień „na maksimum”: zbyt duży plik nie musi dawać lepszej jakości, a rasteryzacja wszystkiego może pozbawić projekt zalet wektorów.
Publikację zazwyczaj eksportuj jako pojedyncze strony w kolejności czytania. Rozkładówki pozostaw, jeśli wymaga ich konkretny produkt lub wykonawca. W modułach książki rozróżniaj eksport rozkładówek od wariantu stron.
5. Preflight i kontrola końcowa
Jeśli używany moduł oferuje preflight, skonfiguruj kontrolę pod publikację. Napraw wykryte problemy, a następnie niezależnie obejrzyj PDF. Sprawdź liczbę stron, format, spady, obrazy, tekst i separacje w odpowiednim narzędziu.
Porównaj plik produkcyjny z zatwierdzonym projektem. Dodatkowo sprawdź numery telefonów, adresy i kody QR. Preflight nie potwierdza prawdziwości danych ani wizualnej jakości materiału.
Skorzystaj z poradnika kontroli PDF. Przy pracy nad katalogiem pomocna jest też lista zagadnień dotyczących publikacji i oprawy — zasady produkcji są wspólne, mimo różnic między aplikacjami.
6. AI oraz częste pytania
Automatyzacja pomaga tworzyć warianty, retuszować i porządkować pracę. Nie podejmuje za wykonawcę decyzji o minimalnej grubości linii, poddruku ani dopuszczalnym pokryciu farbą. Wynik AI sprawdź wizualnie i technicznie, a rzeczywiste produkty porównaj ze źródłem.
Czy PDF/X zawsze jest gotowy do druku?
Nie. Zgodny standard nie gwarantuje poprawnego spadu, treści ani odpowiedniej jakości zdjęć.
Czy plik otwarty zastępuje PDF?
Tylko jeśli tak uzgodniono. Przy przekazywaniu zasobów trzeba zadbać o zgodność wersji i licencje. Zatwierdzony PDF pozwala jednoznacznie wskazać oczekiwany wygląd.
Czy można użyć tego samego pliku na wszystkich materiałach?
Projekt może być bazą, lecz produkcja na różnych podłożach wymaga osobnego sprawdzenia parametrów i często przygotowania wariantu.
Źródła i dokumentacja
Dokumentacja producentów stanowi podstawę opisu funkcji. Parametry konkretnego zlecenia zawsze potwierdź z drukarnią.
Zobacz, jak projekty wyglądają w praktyce: materiały drukowane i reklama zewnętrzna w portfolio Evolution.